วันของติ๋ว และ เกาหลี

posted on 01 Dec 2011 16:09 by somland  in Korea
 
วันนึง..มีน้องคนนึงแนะนำให้รู้จักกับ "วันของติ๋ว" (Tue's day)
 
เรา : ใครว่ะ..ติ๋ว เพื่อนเมิงเหรอ
 
น้องคนนั้น : ไปหาดูใน youtube แล้วกันพี่
 
...
 
คืนหนึ่ง..จิตว่าง (ซึ่งโดยจริตแล้วเราไม่ค่อยใช้บริการยูทูปนัก)
 
seach ดู ติ๋วเดย์
 
เอาเว้ยเฮ้ยยยย..
 
"ใจบันดาลแรง" สาดด
 
ใครไม่เคยรู้จัก "ติ๋ว" แนะนำให้รู้จักด่วน
 
ผู้หญิง 2 คนที่เล่นดนตรีไม่เก่ง แต่ทะลึ่งอยากมีวงดนตรี
 
คนบ้าอะไร ร่าเริงขนาด เอาเวลาที่ไหนไปหลับไปนอน
 
ทำหลายสิ่ง หลายอย่าง ทำแม่งทุกอย่างที่อยากทำ
 
...
 
เวลาเกีอบเที่ยงคืน เกิดคำถามในใจ "นี่กูทำอะไรอยู่เนี้ย ทำไมไม่ใช้ชีวิตให้สนุก"
 
ไม่ทันคำถามจะจบ กดโทรศัพท์หาเพื่อน
 
เพื่อนกำลังจะไปเกาหลี มึงไป กูไปด้วย
 
กูอยากไปเจออะไรใหม่ๆเว้ยเฮ้ย
 
เพื่อนไปทัวร์...
เราจะไปด้วย
 
เพื่อนส่งโปรแกรมมาให้...
รับไม่ได้ว่ะเพื่อน
 
เชี้ยยย มึงบอกกูด้วยเหรอเนี้ย ว่ากูต้องแดกอะไร มื้อไหน
 
กูคิดว่ามึงจะบอกแค่ว่ากูต้องขึ้นรถไปไหน เมื่อไร
 
นี่ไม่คิดจะให้กูลุ้นมั่งหรืองายยยยยย
 
...
กูขอบายจากทัวร์ นะเพื่อนนะ
 
ขอไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า
 
แต่เป้าหมายคือ ยังไงซะ เราจะต้องได้เจอกันที่เกาหลีเว้ย
 
กูจะหาตั๋วเครื่องบินไปวันเดียวกับมึงให้ได้
...
 
เริ่มหาตั๋วเครื่องบิน
 
เวลาก่อนเดินทาง 3 สัปดาห์
 
แล้วดันทะลึ่งเป็นเดือนพีคของเกาหลีซะอีก
 
ตั๋วหายาก และแพงโคตรๆ
 
เราได้ตั๋วเครื่องบินมา โดยจะไปถึงในวันก่อนที่เพื่อนจะกลับ 1 วัน
 
นั่นหมายความว่า เราต้องเจอกันภายในวันที่เราไปถึง
 
...
การนัดหมาย
 
ไม่รัดกุม ไม่มีเวลา สถานที่แน่นอน
 
คุยกันไว้แค่ว่า พอเราไปถึง เราจะต่ออินเตอร์เนท
 
แล้วคุย whatapps กัน
 
โอเค เจอกันที่เกาหลี แน่นอน
 
...

ความเชื่อ

posted on 16 Jun 2011 14:37 by somland  in Outdoor

 บังเอิญค่ะ ที่วันนึงได้ผ่านไปเห็นรายการโทรทัศน์ "คนอวดผี"

ใครไม่เคยดูจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ นะคะ

ฉาก : บ้านร้างแห่งหนึ่ง ยามดึก มีเพียงแสงจากไฟฉายดวงเล็กๆ

แล้วก็มีเด็กวัยรุ่นสองสามคน กับคุณป๋อง พากันท่องบทเรียกสัพเวสีมากินข้าว


"ขอเชิญ สัมพเวสี กินข้าวปลาอาหารที่ข้าพเจ้านำมา..
หากท่านอยู่แถวนี้ขอให้ปรากฎตัวหรือสร้างสิ่งใดให้ข้าพเจ้าได้รับรู้ ได้สัมผัส ด้วยเทิญ"

 ...

บังเอิญอีกวันนึงค่ะ ได้เห็น รายการ "ฉันจะเป็นชาวนา"

ฉาก : ท้องนากว้างใหญ่

ดำเนินรายการโดย อุ้ม สิริยากร

รายการคร่าวๆ พาไปปลูกข้าวที่ จ.สุพรรณบุรี ตั้งแต่เริ่มซื้อที่เปล่าๆ ทำขวัญข้าว ปลูกข้าว

วันที่บังเอิญดูคือ วันที่จะต้องทำยวัญข้าว บทสวดหนึ่งที่อยู่ในรายการ


"วันนี้วันดี แม่โพสพ แม่โพศรี แม่จันเทพี แม่ศรีสุดา ขอแต่งเนื้อแต่งตัว เตรียมไปไหว้หลวงพ่อวัดป่า เตรียมเนื้อ เตรียมตัว เดี๋ยวลูกผัวก็จะมา พลางก็กวักน้ำ อาบน้ำยอดข้าวเอากรรไกรตัดแต่ง เหมือนแต่งผมให้สมสวย เอาผ้ามานุ่งเอาสไบมาห่ม หวีผมก็บรรจงแต่ง ทั้งแป้งหอม น้ำหอม ก็ปะก็พรม ด้วยคำชมว่าสวยแล้ว งามแล้ว ดูซิ ดูซิ ดูซิ ให้ส่องกระจก วันดี คืนดี ถ้าแม่โพสพ แม่โพสี ต้องแบกท้องแบกไส้ ก็มีผลสุกลูกไม้ เตรียมเอาไว้ยามแพ้ท้อง ด้วยแล้วนะ"

...

ทั้งสองรายการ มีเรื่องของ "ความเชื่อ" เข้ามาเกี่ยวข้อง

คนไทย เกิดมาก็ถือความเชื่อมาอยู่แล้ว

หากแต่ความเชื่อนั้นจะพาเราไปทิศทางใด ล้วนแล้วแต่จะเลือกเชื่อกันไป

ทุกวันนี้คนเราก็เลือกที่จะฟัง เลือกที่จะรับรู้กันอยู่เนืองๆแล้ว

"ความเชื่อ" นั้นหมายถึง "อารมณ์" ล้วนๆ

บางครั้งอาจต้องพิถีพิถันที่จะเลือกเชื่อกันบ้าง

บางความเชื่อ เรายอมรับว่า  'น่ารัก' ดี

เช่น บั้งไฟพญานาค ไม่ว่าจะเกิดขึ้น จากคนทำ มีพญานาคในน้ำจริงๆ หรือเป็นเพราะปรากฎการธรรมชาติ

อย่างน้อย ก็ทำให้วัดได้คึกคัก มีคนเข้าไปเยี่ยมเยียน ทำบุญ มากบ้างน้อยบ้าง ก็ตามแต่

...

การทำขวัญข้าว เพราะเชื่อว่าข้าวจะเจริญเติบโต

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในท้องนา การพึ่งพาตนเอง

เหตุนี้พาให้เป็นผลว่า อย่างน้อยอีกไม่นาน เราจะมีข้าวกิน

...

กับการเรียกผีมากินข้าว เพื่อต้องการสัมผัสวิญญาณ

เหตุนี้อาจพาให้อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเกิดใครทำไฟฉายตก สมาชิกในนั้นก็หัวใจเต้นแรง

ส่งเสียงกรี๊ดกันขึ้นมา โดยอุปทานไปว่า ผีมีจริง

อาจต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่า

"เราต้องการสัมผัสวิญญาณเพื่อประโยชน์อันใด"

ไม่ว่าผีจะมีหรือไม่มี ไม่ใช่ธุระใดที่เราต้องพิสูจน์

หากแต่ข้าวที่เราปลูกเป็นสิ่งที่เรากินแล้วรู้ว่าอิ่ม

 

 

 

 

ไม่เป็นไร ไม่รีบ

posted on 30 Sep 2010 17:00 by somland  in Indoor

 

ตอนมัธยม ฝันอยากพูดคำว่า

"วันนี้ไม่มีเรียน"
ฟังดูยังไงก็รู้ว่าเป็นเด็กมหาลัย
ตอนมหาลัย อยากพูดคำว่า
"วันนี้มีประชุม"
ฟังดูเป็นผู้ใหญ่ชั้นยอดที่ยุ่งเหยิง ประชุมทั้งวัน
ดูมีคุณค่าดี
วันนี้ ได้พูดทั้งสองประโยคแล้ว
ประโยคที่ใฝ่ฝันต่อไป อยากพูดว่า
"ไม่เป็นไร ไม่รีบ"
...